ณ นครจันทรา มเหสีจันทรามาศ(ครีม-ธิชาชา)พระชายาแห่งกษัตริย์ยศกานต์(หลุยส์-อัมรินทร์) ได้ประสูติพระธิดาที่มีดอกพิกุลทองร่วงจากปากยามเปล่งเสียงเมื่อแรกเกิด และในคืน นั้นเองได้เกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ถล่มทลายนครแห่งนี้ โหรหลวงจึงทำนายว่าพระธิดาทรงเป็นกาลกิณีต่อบ้านเมืองควรนำไปฆ่าเสีย แต่อำมาตย์-สิงหรา(มานพ อัศวเทพ) หมื่นวัง(ฉัตรมงคล บำเพ็ญ) หมื่นว่อง และหมื่นไว สงสารจึงเพียงแต่นำทารกไปทิ้งไว้ในป่าใต้ต้นพิกุลใหญ่ใกล้หมู่บ้านแห่งหนึ่งมั่น(พิพัฒน์พล โกมารทัต)ชายชาวป่าผู้มีใจเมตตาเก็บทารกน้อยไปเลี้ยงไว้เป็นลูก ตั้งชื่อว่าพิกุล โดยมีการะเวก(ฆธาวุธ ปิ่นทอง)เป็นผู้ร่วมรับรู้ มั่นมีเมียชื่อพยอม(ทัศนีย์ สีดาสมุนทร์) เป็นหญิงใจร้ายชอบข่มขู่กดขี่ผัวจึงเกลียดชังพิกุล(น้องส้มโอ-พิชญารัตน์) ยิ่งเมื่อพยอมตั้งท้องก็ยิ่งเพิ่ม ความ เกลียดที่ต่อพิกุลลูกเลี้ยง ทุบตีและบีบบังคับให้พิกุลทำงานหนัก ต่อมาเมื่อพยอมมีลูกสาวชื่อชบา(น้องเกรซ-ปานรดา) สองแม่ลูกก็ยิ่งเพิ่มความโหดร้ายทารุณ ต่อพิกุล การะเวกได้แต่สงสารที่มั่นไม่สามารถเลี้ยงดูให้พิกุลมีความสุขอย่างชบาได้
